Een zinsnede die ik vaak gebezigd heb en ook vaak verkeerd geïnterpreteerd wordt: “Ik streef naar een werkweek van 40 uur”. Zoals vele managers haal ik de 40 uur in de week ook niet en dat wordt door het tijdsregistratiesysteem weer pijnlijk duidelijk gemaakt. De 40 uur wordt ruim overschreden en dan zijn daarbij nog niet eens de thuiswerkuren bij opgeteld. Bij sommige bedrijven krijg je hierdoor een verhoogde status, je toont betrokkenheid door lang op het werk te zijn……..

Ook behoefte aan een werkweek van 40 uur?

Neem dan snel contact op

Sturen op prestaties

Naar de geleverde prestaties wordt dan vaak niet gekeken, maar juist dat is waar het omgaat. Hoe kun je goed presteren als je alleen maar lange dagen maakt op kantoor? Ik zie de overschrijding van de 8 uur op een dag steeds meer als een teken van ineffectiviteit. Vergaderdruk, te weinig voorbereidingstijd, altijd maar onderbroken worden als je net wel een moment zonder meeting zit, allemaal zaken die ervoor zorgen dat je zelfs aan 12 uur op een dag niet genoeg hebt. Hoe krijg je nu alles gedaan in die 8 uur of zelfs nog minder? Ik geloof niet in een cursus time management, nog meer doen in een kortere tijd? Zo ontstaat er nog meer afstand in wat je als persoon bent en wat voor je een organisatie kunt betekenen. We proberen mensen te vergelijken met machines en dat is appels met peren vergelijken.

Aandacht

De belangrijke eigenschappen van mensen moeten we weer meer gaan inzetten, gewoon door aandacht te geven aan de mens en ze inzetten waar ze goed in zijn. De manager moet tijd vrij maken voor aandacht, aandacht voor je mensen, maar ook voor zichzelf. Een uur focus levert zoveel meer op, dan al die vergaderingen af te rennen. Mensen kunnen betekenis geven aan het resultaat waardoor de motivatie weer toeneemt. Door ze ruimte te geven zal de productiviteit ook toenemen, echter vergt dit wel wat lef in deze tijd van micromanagement. Heb jij lef genoeg?